ШЫҢҒЫС АЙТМАТОВТЫҢ «БОРАНЛЫ БӘНДИРГИ» РОМАНЫНЫҢ ҚАРАҚАЛПАҚША АЎДАРМАСЫНЫҢ КӨРКЕМЛИК ӨЗГЕШЕЛИГИ (SAN’AT VA MADANIYAT AXBOROTNOMASI, 2024)
Бу мақоламизда Чингиз Айтматов ижодиётининг поэтикасига доир масалалар,таржима саньати ҳақида айрим мулоҳазалар ёритилди. Қирғиз ёзувчиси Чингиз Айтматов ўззамонасининг буюк намоёндаси бўлибгина қолмай ҳаёти давомида инсонийликни кўкларгакўтарди. Унинг қароқалпоқ халқининг қўшалоқ чинори булган И.Юсупов ва Т.Кайипбергеновларбилан дўстлик муштараклиги қирғиз-қароқалпоқ халқига бирдамлик кўприги сифатида хизматқилди. Улуғ қирғиз ёзувчиси Ч.Айтматов қароқалпоқ классик шоири Бердах Ғарғабай ўғлиижодига жуда юқори баҳо берган эди. Ёзувчи қароқалпоқ адабиётига буюк эхтиром ила караб,И.Юсупов ва Т.Қайпбергеновларнинг адабиётдаги мавқейини донишмонана белгилаб берди ва:«Мен И.Юсуповни рус тилида уқийман, агар уни асл нусхада ўқиганимда нималар юз берарди,билмадим»... «Т.Кайпбергенов сиймосида тарих сарлавхаларидан уз халқин излаб юрган Бердахникўраман» ‒ деган эди у.
Keywords: проза; философия; теория; пафос; жанр; лирика; стилистика